ხალხის ძალის“ წევრი დავით ქართველიშვილი სოციალურ ქსელში აქვეყნებს ფოტოს, რომელზეც ასახულია მაიამში მიმდინარე აშშ-უკრაინის მოლაპარაკებები და წერს იმაზე, თუ „სხეულის ენაზე“ რა ვითარებაში ტარდება დიალოგში. ექსპერტი წერს, რომ უკრაინული მხარე მოლაპარაკებებში დაძაბულად გამოიყურება და ის არ ჰგავს მხარეს, რომელიც აკონტროლებს ვითარებას.

„მივმართოთ „სხეულის ენაში“ პროფესიონალებს და „გადავთარგმნოთ“ ეს ფოტო (მაიამში მიმდინარე აშშ-უკრაინის მოლაპარაკებები) - „ზოგადსაკაცობრიო“ ენაზე... უკრაინული დელეგაციის მდგომარეობა - თავდაცვითი დაძაბულობა + შიდა ფრაგმენტაცია. ეს არ არის დღის წესრიგის მაკონტროლებელი თავდაჯერებული მომლაპარაკებლების პოზა, არამედ ისეთი მხარის ქცევა, რომელიც გარემოებების ზეწოლის ქვეშ იმყოფება. უკრაინელების დახურული პოზები - გადაჯვარედინებული, „ჩაკეტილ მდგომარეობაში“ ხელები და ჩაჭიდებული თითები. „ჩაკეტილ მდგომარეობაში“ მხრები შიგნით შეკრულია, ტანი ოდნავ წინა ან ქვედა მიმართულებითაა დახრილი, რაც მიუთითებს: ფსიქოლოგიურ თავდაცვაზე, გახსნის სურვილის ნაკლებობაზე, არასასიამოვნო პირობების ან მოთხოვნების მოლოდინზე. სახეები ემოციურად ნეიტრალურია, ღიმილის გარეშე - მზერა მძიმეა, ფიქსირებული მაგიდისკენ ან მომხსენებლისკენ, ვიზუალური უკუკავშირის გარეშე. ეს კი, შიდა დაძაბულობის, დათრგუნულობის, მოლაპარაკებით კომფორტის არარსებობის ნიშანია.

უკრაინელი მონაწილეები არ ასახავენ თანამოსაუბრეთა პოზებს. მათი სინქრონული მოძრაობები მინიმალური და ასიმეტრიულია. მათ პარტნიორობის განცდა არ გააჩნიათ, „ჩვენ ერთ ნავში ვართ“ პრინციპი, არ იგრძნობა. თითოეული მონაწილე „თავის თავშია“ ჩაკეტილი. ისინი გუნდის განცდას არ ტოვებენ. არ ჩანს ერთიანი არავერბალური მხარდაჭერის ხაზი, ან დელეგაციის შიგნით პოზიციები განსხვავებულია, ან გადაწყვეტილებები ამ ოთახის გარეთ მიიღება.

ძალიან მნიშვნელოვანი მომენტი - მოსმენის ქცევა. უკრაინული მხარე: იმაზე უფრო მეტს უსმენს, ვიდრე საუბრობს, პრაქტიკულად არ აწყვეტინებს სიტყვას, არ ჩანს ახსნა-დარწმუნების აქტიური ჟესტები. ეს არის შემდეგი ფორმატის კლასიკური ნიშანი: ჩვენ „გვამცნობენ ჩარჩოებს“ და არა „ჩვენ მათ განვიხილავთ“. უკრაინის პოზიცია ძლიერი რომ ყოფილიყო, ვიხილავდით: უკან გაშლილ ტანს; მაგიდაზე დადებულ ხელისგულებს (ღიაობა); აქტიურ მიმიკას და სიტყვაში ჩარევას; თანასწორ ვიზუალურ კონტაქტს - ყოველივე ეს კი არ ჩანს. უკრაინელი მონაწილეების სხეულის ენიდან შესაძლებელია გაკეთდეს ფრთხილი, მაგრამ სტაბილური დასკვნა:

მოლაპარაკებები ატარებს მკაცრად იერარქიულ ხასიათს;

უკრაინული მხარე იმყოფება ადაპტაციის პოზიციაში, და არა პირობების ფორმულირებაში;

მდგომარეობა: დაღლილობა + ზეწოლა + არახელსაყრელი გადაწყვეტილებების მოლოდინი;

ეს არის - არა „არჩევის შესახებ მოლაპარაკებები“, არამედ - მოლაპარაკებები რეალობის მიღებაზე,“ - წერს დავით ქართველიშვილი.