1
03 ნოემბერი 2026, 11:29
ქრისტა პაიკი 30 სექტემბერს ტენესის შტატის სიკვდილით დასჯის ოთახში შევიდა იმ მოლოდინით, რომ იქიდან ცოცხალი ვეღარ გამოვიდოდა. საყვარელ ადამიანებს დაემშვიდობა და სიკვდილისთვის მოემზადა. თუმცა პენტობარბიტალის ორი დოზის შეყვანის შემდეგაც ცოცხალი დარჩა. უგონო მდგომარეობაში საავადმყოფოში გადაიყვანეს და ხელოვნურ სუნთქვაზე შეაერთეს. მოგვიანებით გონს მოვიდა, საუბარი დაიწყო და დახმარებით სიარულიც შეძლო.
ერთი თვის შემდეგ მან ადვოკატებს პირველი საჯარო განცხადება უკარნახა. პაიკი ამბობს, რომ საავადმყოფოში მარტო, დაბნეულმა და ტკივილით გაიღვიძა. მას შემდეგ ფიზიკური და ემოციური ტკივილი არ შეწყვეტილა: აწუხებს ხელები, მკლავები და ყელი, საუბარი კი კვლავ უჭირს.
მისი მდგომარეობის ყველაზე მოკლე აღწერა ასეთია:
„ვჯანმრთელდები, მაგრამ გამოჯანმრთელება კარგად ყოფნას არ ნიშნავს“
რატომ არ იმოქმედა სასიკვდილო პრეპარატმა?
ამ კითხვაზე გამოძიების საბოლოო პასუხი ჯერ არ არსებობს. ადვოკატების ვერსიით, ინტრავენური კათეტერები სათანადოდ ვერ მოათავსეს და პრეპარატი სისხლის მიმოქცევაში სრულად მოხვედრის ნაცვლად მკლავების ქსოვილებში დაგროვდა. სწორედ ამას უკავშირებენ ისინი მძიმე დაზიანებებს.
ტენესის სასჯელაღსრულების უწყებამ იმავე ღამეს სხვა აქცენტი გააკეთა: განაცხადა, რომ დამტკიცებული პროტოკოლის ყველა ნაბიჯი შესრულდა, ხოლო დამატებით პროცედურებს წესები აღარ ითვალისწინებდა.
ახლა რა ხდება მის თავს?
პაიკი საავადმყოფოდან ციხის სამედიცინო განყოფილებაში დააბრუნეს. მისი თქმით, იქ ძირითადად იზოლირებულია, რაც ათწლეულების განმავლობაში სამარტოო პატიმრობაში ყოფნას ახსენებს.
ბოლო დღეების მთავარი სამართლებრივი სიახლეც სწორედ ესაა: ადვოკატები ამტკიცებენ, რომ იზოლაცია ეწინააღმდეგება 2024 წლის შეთანხმებას, რომლის მიხედვითაც მას სხვა პატიმარ ქალებთან ერთად ჭამის, მუშაობის, ვარჯიშისა და ურთიერთობის შესაძლებლობა უნდა ჰქონდეს. ისინი სასამართლოსგან ამ პირობების აღდგენას ითხოვენ. ეს ადვოკატების მოთხოვნაა დარღვევაზე საბოლოო გადაწყვეტილება ჯერ არ გამოცხადებულა.
რისთვის მიუსაჯეს სიკვდილი?
ამ ისტორიაში არ უნდა დაიკარგოს მსხვერპლი. 19 წლის კოლინ სლემერი 1995 წელს მოკლეს. პაიკი დანაშაულის დროს 18 წლის იყო. იგი და მისი მეგობარი მამაკაცი სლემერის წამებისა და მკვლელობისთვის გაასამართლეს.
მსხვერპლის დედამ, მეი მარტინესმა, თქვა, რომ წარუმატებელმა პროცედურამ ოჯახის ტკივილი კიდევ უფრო გაამწვავა და ყურადღება მისი ქალიშვილიდან მსჯავრდებულის მდგომარეობაზე გადაიტანა. მისი შეფასებით, შტატს ოჯახის წინაშე ბოდიში აქვს მოსახდელი.
პაიკიც თავის განცხადებაში ამბობს, რომ მსხვერპლის ოჯახსა და მათ მიერ განცდილ დანაკარგზე ფიქრობს.
შეიძლება კიდევ ერთხელ სცადონ მისი სიკვდილით დასჯა?
სიკვდილით დასჯის განაჩენი გაუქმებული არ არის. გადარჩენას არც გათავისუფლება და არც სასჯელის ავტომატური შეცვლა მოჰყოლია. ადვოკატები სასჯელის უვადო პატიმრობით შეცვლას ითხოვენ.
გუბერნატორმა ბილ ლიმ მომხდარის შესწავლა ბრძანა და წლის დარჩენილი სიკვდილით დასჯები შეაჩერა, თუმცა განაცხადა, რომ პაიკის განაჩენის უცვლელად დარჩენას ელოდება, თუ სასამართლო სხვაგვარად არ გადაწყვეტს.
რით არის ეს საქმე გამორჩეული?
წარუმატებელი სიკვდილით დასჯის მცდელობები აშშ-ში ადრეც ყოფილა, მაგრამ ბევრ შემთხვევაში პროცედურა მანამდე შეწყდა, ვიდრე სასიკვდილო პრეპარატს შეიყვანდნენ. პაიკის შემთხვევაში კი პრეპარატის ორი დოზა უკვე შეყვანილი იყო. ამიტომ მისი ისტორია განსაკუთრებით უჩვეულოა. მისი დაცვის მხარე მას დასრულებული სასიკვდილო ინექციის პროცედურის გადარჩენის პირველ ცნობილ შემთხვევად აღწერს.
| სარეკლამო ადგილი - 11 650 x 60 |
