პირდაპირ, ტოტალურ შეტაკებაში შესვლის გარეშე, მან რეგიონული კონფლიქტი თავისი მთავარი მოწინააღმდეგეების პოლიტიკური გადაწყობის ინსტრუმენტად აქცია. ნეთანიაჰუს მსხვერპლშეწირვამ თელავივში და რესპუბლიკელების ვაშინგტონში, გააუქმა უწინდელი სტრატეგიული ალიანსები და ორივე სახელმწიფოში უმძიმესი ინსტიტუციური ვაკუუმი შექმნა. თუმცა, თეირანის ეს გამარჯვება შესაძლოა „პიროსის" აღმოჩნდეს. თავისი სიხისტით გასაგები და პროგნოზირებადი ოპონენტების ლიკვიდაციით, ირანი შეეჯახება ხელისუფლების ახალ კონფიგურაციებს დასავლეთსა და ისრაელში, რომლებიც აღარ დაიმძიმებენ თავს ძველი ვალდებულებებით და შესაძლოა სრულიად მოულოდნელი ნაბიჯები გადადგან.
ამ გეოპოლიტიკურ ფონზე, საქართველოსთვის მეტად მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ორაზროვნების გარეშე და მკაცრად გამოუტანა განაჩენი სომხეთის ტერიტორიაზე გამავალ ე.წ. „ტრამპის დერეფნის“ პროექტს, რათა უაპელაციოდ განემტკიცებინა თეირანის წითელი ხაზები რეგიონალურ სადერეფნო მარშრუტებში. ასეთი ნაბიჯი აბსოლუტურად პროგნოზირებადი იყო: ირანი არცერთ გარემოებაში არ აპირებს მოითმინოს დასავლეთის ყოფნა ან ინფრასტრუქტურული კონტროლის შეცვლა თავის ჩრდილოეთ საზღვრებთან. სომხური სატრანზიტო მარშრუტის ტორპედირება დარტყმას აყენებს ალტერნატიულ ლოჯისტიკურ სქემებს და კიდევ უფრო ამყარებს საქართველოს ექსკლუზიურ სატრანზიტო სტატუსს. თბილისის პოზიციები, როგორც სამხრეთ კავკასიის მთავარი, სტაბილური და შეუცვლელი ჰაბისა, ამ ფონზე რკინაბეტონივით მყარად გამოიყურება - რაც თვალსაჩინოდ განმტკიცდა ჩინეთის ვიცე-პრეზიდენტის სამდღიანი ვიზიტით ჩვენს ქვეყანაში, რამაც დაადასტურა ქართული დერეფნის სტრატეგიული მასშტაბი და ინსტიტუციური მნიშვნელობა გლობალურ ევრაზიულ ლოჯისტიკაში. ასე რომ ირანის მიერ ერთდროულად სამი მიმართულებით განხორციელებულმა პოლიტიკურმა დარტყმამ - ისრაელისა და აშშ-ს შემდეგ - სომხეთში „ტრამპის დერეფანსაც" თბილისში „ბუშის ქუჩის" მნიშვნელობა შესძინა,“ - წერს დავით ქართველიშვილი.
| სარეკლამო ადგილი - 11 650 x 60 |
